CumhuriyetTarih

Nasyonalist Almanya’da Enternasyonal kongre: Cevat Rifat Atilhan’ın anlatımıyla “Siyonist, Komünist ve Farmason Düşmanları Kongresi”

Bu makaleyi 8 dakikada okuyabilirsiniz

 

Hazırlayan: Ahmet Emir Dağdeviren

Yakın tarihimizin önemli şahsiyetlerinden biri olan, Türk kamuoyunu yazmış olduğu eserleri ve fikirleriyle derinden etkileyen Cevat Rifat Atilhan 1892 yılında İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Dedesi Macar asıllı Hurşit Paşa gibi askerlik mesleğini seçmiş, Balkan Savaşı’nda, 1. Dünya Savaşı’nda [1] ve Milli Mücadele’de önemli vazifelerde bulunmuştur. Savaştan sonra erken denilebilecek yaşta askerlik vazifesinden ayrılmış ve ticarete atılmıştır. Hayatının geri kalanında siyaset ve neşriyatla uğraşmış, Siyonizm, Komünizm ve Masonluk üzerine onlarca eser kaleme almıştır. 1967 yılında İstanbul’da vefat etmiştir.[2]

Atilhan’ın 30’lu yıllarda İnkılap/ Milli İnkılap dergisi vasıtasıyla yürüttüğü Siyonizm, Komünizm ve Masonluk karşıtı faaliyetler Der Stürmer dergisinin yayıncısı, Nazi ideologlarından Julius Streicher’in dikkatini çekmiş ve Streicher Aralık 1933’te Atilhan’ı Almanya’ya davet etmiş ve Atilhan 6 ay sürecek bir Almanya ziyaretine çıkmıştı.[3]

Almanya’da ilgiyle karşılanan Atilhan, Alfred Rosenberg gibi üst düzey Nazilerle görüşmüş hatta bizzat Rosenberg’in refakatinde Oranienburg toplama kampını ziyaret etmiştir. Gezi sonucunda edindiği kamp hakkındaki izlenimlerini daha sonra “Tarih Boyunca Yahudi Mezalimi İğneli Fıçı” kitabında ayrıntılı olarak ele almış, kamp hakkında bugün pek çok kimseyi rahatsız edecek “çok olumlu” yorumlarda bulunmuştur.[4]

Atilhan Almanya ziyaretinin ortalarında Mart 1934’te Münih’te Konigshof otelinde gerçekleşen ve birçok ülkeden katılımcının olduğu Siyonist, Komünist ve Farmason Düşmanları kongresine Türkiye delegesi olarak katılmış ve çok geçmeden kongre başkanlığına getirilmiştir. Atilhan bu deneyimlerini daha sonra 50’li yıllarda Sebiülreşad dergisinde ayrıntısıyla beraber kaleme almıştır.

Atihan’a göre “Kapital”cilerle, yani Komünistlerle, Kapitalistlerin arkasında aslında aynı güç vardır. Bu gücün adı da Siyonizm’dir. Siyonistler emellerini gerçekleştirmek, dünya hâkimiyetine giden yolda dünya uluslarını birbirine düşürerek dünya savaşı çıkartmak istemektedir. Bu durumu engellemek ve dünyayı bu tehlikeye karşı uyarmak için Atilhan’ın “memleketlerinin en mümtaz simaları” olarak tarif ettiği; Asya, Avrupa ve Afrika’dan gelen 20 küsür ülkenin temsilcisinin katıldığı, Almanya’nın ev sahipliğinde 3 gün sürecek bir kongre düzenlenir.[5] Atilhan’ın belirttiğine göre kongreye başlıca şu isimler katılmıştır:

İngiltere’den ekonomist Arthur Kitson

İsveç’ten Faşist, Anti Semitik Nationen gazetesinin sahibi Elof Eriksson

Beyaz Rusya’dan(?), Baron Lavniç(?) ve Baron Laudon

Hollanda’dan, Emekli Mareşal E….(?)

İspanya’dan, Monsenyör Es….(?)

Almanya’dan, Albay düzeyinde bir asker

Filistin’den, A. Muzaffer Bey (?)

Amerika Birleşik Devletleri’nden, Komünist karşıtı faaliyetleriyle dikkat çeken Elizabeth Dilling

Fransa’dan, Action France ve çeşitli Yahudi karşıtı gençlik örgütlerine mensup Henry Coston

Macaristan’dan Nogi Elek ve emekli bir mareşal(?)

Romanya’dan, Ulusal Hristiyan Birliği’nin (Codreanu’dan ayrı) kurucusu  Alexandru C. Cuza

Bulgaristan’dan, Albay Ratko Kazanciyef

Yugoslavya’dan, Albay Stamenkoviç

Avusturya’dan, Karl Timmerman[6]

Atilhan kongrede yaptığı konuşmada insanlığın 3 büyük düşmanının olduğunu; bunların ise Siyonizm, Farmasonluk ve Komünizm olduğunu belirterek bunlara karşı mücadele edenlerin kendi memleketlerinde bazı satılık gazeteciler tarafından başka rejimlerin hizmetkârı gibi gösterilmesine dikkat çekmiş ve kongrede bulunan temsilcileri aynı metotlarla “nizam ve adalet dairesi” içerisinde mücadele etmeye çağırmıştır.[7]

Atilhan’dan sonra sırasıyla Arthur Kitson, Henry Coston, Cezayir temsilcisi Muhammed Hüseyin Elhaccam, İspanya temsilcisi Mosenyör Es…(?), Elizabeth Dilling konuşma yapmış, daha sonra da Atilhan kongreye 19 maddelik bir bildiri sunmuştur.[8]

Atilhan’ın 19 maddelik bildirisinde din eğitimi, aile kutsallığı, Siyonizm, Komünizm ve Farmasonluğa karşı neşriyat ve propaganda yoluyla mücadeleye değinilmiştir. Daha sonra bu 19 maddelik metin temsilciler tarafından imzalanmış ve muhafaza için Elof Eriksson’a verilmiştir.

Atilhan’ın daha sonraları Milli İnkılap dergisinde Action France, Nationalen’den bahsetmesi; dergide Der Stürmer’in klişelerine, karikatürlerine ve Theodor Fritsch’in “Yahudilerin Mahiyeti” tarzı yayınlarına yer vermesi aslında Almanya ziyaretine ve kongreye dair genel bir fikir edinmemizi sağlıyor. Atilhan Almanlar’dan ilmi materyal desteği almış; kongrede de kendisi gibi diğer Siyonizm, Komünizm ve Farmasonluk karşıtı yayıncılarla beraber fikir alışverişinde bulunmuştur.

    Alman desteği iddiası ve Atilhan

Gerek devletin tamamına hakim olan siyasi erkin ve dönemin önde gelen aydınlarının en başından beri Nazizm’e karşı tavır alması (sempati besleyenler aydınların bir şekilde tasfiye edilmesi), gerek Türkiye’nin Faşizm, Nazizm gibi görüşlerin benimsenmesi için gerekli olan kültürel birikimden, sosyal şartlardan mahrum olması, ülkemizde Almanya veya İtalya’nın doğrudan etki edebileceği, destekleyeceği Faşist, Nazist bir kitlenin oluşmasına engel olmuştur.

Tüm bu şartlar göz önünde bulundurulduğunda Atilhan’ın Almanya’dan maddi ve siyasi destek aldığını söylemek bir hayli abes kaçmaktadır.

Ahmet Emir Dağdeviren[9]


[1] Cevat Rifat Atilhan’ın antisiyonist görüşlerinin bel kemiğini Birinci Dünya Savaşı’nda, Filistin cephesinde Siyonist emeller güden Nili casusluk örgüte karşı verdiği mücadeleler sonucunda edindiği tecrübeler oluşturmaktadır. Daha fazla bilgi edinmek için Doç. Dr. Celil Bozkurt Bey’in yayına hazırladığı “Yüzbaşı Cevat Rifat Bey’in Günlüklerinde Filistin Cephesi’nde Nili Casusları” kitabına bakınız.

[2] Bozkurt, Celil. “Bir Yahudi Aleyhtarının Anatomisi: Cevat Rifat Atilhan.” İsrailiyat: İsrail ve Yahudi Çalışmaları Dergisi, no. 2 (Yaz 2018): 102-119.

[3]Avner Levi, Türkiye Cumhuriyetinde Yahudiler, (İstanbul: İletişim Yayınları 1996) 102

[4] Cevat Rıfat Atilhan, Tarih Boyunca Yahudi Mezalimi: İğneli Fıçı, s. 82-83.

[5] Cevat Rifat Atilhan, “Siyonizm, Komünizm ve Farmasonluğa Karşı Dünya Teşkilatı”, Sebiülreşad, Cilt 1 sayı 4

[6]  Cevat Rifat Atilhan, “Siyonizm, Komünizm ve Farmasonluğa Karşı Dünya Teşkilatı”, Sebiülreşad, Cilt 1 sayı 5

[7] Cevat Rifat Atilhan, “Siyonizm, Komünizm ve Farmasonluğa Karşı Dünya Teşkilatı”, Sebiülreşad, Cilt 1 sayı 7

[8]Cevat Rifat Atilhan, “Siyonizm, Komünizm ve Farmasonluğa Karşı Dünya Teşkilatı”, Sebiülreşad, Cilt 1 sayı    8,9,10

[9] İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü

Comment here