BİR SÖYLEVDİR ANNEM

Balkonları begonyalı sabır
her sabah sular maşrapayla annem
filizlerinden büyüsün diye
ağır ağır
Sımsıcak kahır…
Ve genzi boğum boğum
…Ve kalbi üç parçadır.
Bir söylevdir annem, kıble ile musafahalı
kuşların tülenmiş kanatlarında

Boncuk dizdiği evren
Kırpıp serin güz rüzgarlarını
hırpani matemler doğurur kucağına
Saatler tutulmuştur.
Suça ortak olduğumuz günler.
Bir düş çağıdır annem.
Çorak rüyalarda görülen
Biz kururken gürül gürül
Bir yanı akıp gider
Ötesi bengisu bir yalnızlıktır annem.


Yağmur duaları yüklüdür annem.
toprakta buğulanıp
tutuşup göğün mavisinde
Hüzünlü bir türküyü andırır.
Ve çözer geceyi en kuytusundan
ipil ipil dağılıverir yıldızlar
Soğuk, kekre, marsık yıldızlar.
Seraplanırken siyah beyaz fotoğraflar
Mahpus bir adam hala kırkındadır.

İmgeler kâbus olur, kâbuslar içinde
Hikmet aramaz oysa çağdaş kadınlar

Tırnaklarından kanayan güzellik
Bilinmeli ki annemin gözbebekleridir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir