Atanamayan Atanmışlıklarım

Susam Sokağının tozunu attırdığımız yıllardı. 
Karanlıktan şikayet etmedik; 
Yasal üflentilerle söndürüldü yaktığımız mumlar bir bir. 
Karikatür güzellerinden ibaretti, hayallerimizi süsleyen hatunlar. 
Bilemedik gerçek suretlerde aşkların, bu kadar canımızı acıtacağını. 
Cahil ve mutlu çocuklardık hepimiz. 
Kumdan kalemize sakladık deniz kızını incitmeden, 
Hayallerimizde ve kimse bilmeden sevdik imkansızlığı. 
Bilse mahalleli bizleri topa tutardı, kimseye söyleyemedik. 
Sırlarla dolu dünyamıza en ergen çağlarımızda adım attık biz. 
En büyük korkularımızdı anne terliği, 
En hakiki talimlerin kıymetini bilemedik. 
Terbiyesizce bir dedikoduyla masumiyetimizi kirlettiğinde bu dünya 
Kim demiş komşunun kızına aşık olduğumu, 
Vallahi yalan. 
Sonra ne gereği varsa büyüdük. 
Sarı sayfalarla hemhal olduk. 
Bi’ sigortalı işiniz varsa alırım, 
Lise terkim! 
Ayem en hakikisinden Türk genci. 
En güzel parti, İşçi Partisi.
 
Harun Bora Tunç

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir